wanderer's world

हायवे मूव्ही पाहिला तेव्हा पंजाब, हिमाचल, उत्तराखंड, काश्मीर, लडाख असा वेगवेगळ्या प्रांतातून प्रवास करायला जाम टेम्प्ट झालं होतं. हायवेमधलं प्रत्येक गाणं पाहते तेव्हा अजूनही हेच वाटतं. मनमुराद प्रवासाकडे मन ओढलं जातं. पण गाडीतून नाही. ट्रकमधूनच. बसच्या टपावरून. मग विचार करत बसले होते. मी ट्रक ड्रायव्हर असते तर. एवढा प्रवास नीट केला असता का. रस्ते प्रवासाचा त्रास बिस होतो. गाडी बिडी लागते. ट्रक ड्रायव्हर असते आणि गाडी चालवताना असा त्रास झाला असता तर...  हाच प्रश्न मला एसटी, बस  ड्रायव्हच्या बाबतीत पण पडतो. एसटीची ड्रायव्हर असते तर काय केलंं असतं.. एवढ्या लोकांना सांभाळणं तर दूरच स्वतःला सांभाळू शकले असते का.. किती पेशन्स ठेवून एसटी चालवत असतील हे एसटीचालक. म्हणजे जिथे आपण टिकू शकत नाही हे माहीत असतं तिथे टिकेन का असं इमॅजिन करून पाहायचं. उगाचच. म्हणजे कदाचित त्यांचे कष्ट लक्षात येतात. किंवा ते किती कठीण असतं हे कळतं. काल ससून डॉकला गेले होते. ससूनला एक प्रदर्शन सुरू होतंय. ससून जाता-येता पाहिलं होतं पण आत कधीच गेले नव्हते. माशांच्या वासापासून तसा लहानपणापासूनच पळ काढलाय. काल ...

#reflections आज दिवसभर ओ साथी रे हॉण्ट करत होतं. गाणी चिकटून बसतात जिभेला.. मनाला... या गाण्यात एक ओळ आहे. कभी कभी यूँ करना, मैं डाँटू और तुम डरना... कसली भारी आहे ही ओळ ही ओळ ऐकताना त्याचं एक वाक्य आठवलं. तुला सॉरी ऐकायला आवडतं ना इतरांकडून... त्याचं झालं असं आमच्या दहा वर्षांच्या मैत्रीत खूप भांडलोय. कचाकचा भांडलोय. दर वेळी तो चुकला मी बरोबर हे सिद्ध करण्याचा माझा अट्टाहास. त्याची बेदरकार वृत्ती. तू उडत गेलीस नि तू उडत गेलास हा दोघांचाही ठरलेला अॅटिट्यूड. दोघांनीही एकमेकांना खूप हर्ट केलंय. पण परवाच्या बोलण्यात तोच म्हणाला की मी पूर्वी वागलो त्यावेळी फारसा विचार करत नव्हतो. कोणाला दुखवायचा हेतू नसायचा पण दुखावलं जातंय कोणी हा विचार पण यायचा नाही. मग मी म्हटलं म्हण आता इतक्या वर्षांसाठी सॉरी. नि तो म्हणालाही... पण त्यावर पुष्टीही जोडली.. तुला फक्त लोकांकडून सॉरी म्हणून हवं असतं ना... म्हटलं हो. जेव्हा मी बरोबर आहे, हे मला शंभर टक्के माहीत असतं तेव्हा होच... ते सिद्ध करण्यासाठी तर मी प्रयत्न करते. काय सांगायचं असतं मला नेमकं... मी हर्ट झालेय... तू वागलास ते चुकीचं आहे. असं व...